CBT เป็นเครื่องมือสำหรับการพัฒนาที่ยั่งยืน :
กรณีศึกษา บทเรียน และความท้าทาย ของการพัฒนาการท่องเที่ยวในทศวรรษหน้า
หลังจากมีการประชุมเรื่องการพัฒนาที่ยั่งยืนและการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน เมื่อปี 2535 เกือบสองทศวรรษของวาทะกรรมนี้ มีความน่าสนใจที่จะมีการทบทวนทิศทางการพัฒนาพัฒนาการท่องเที่ยวที่มุ่งให้ประชาชนเข้ามามีส่วน ร่วมและได้ประโยชน์จากการพัฒนา เรียนรู้บทเรียนจากชุมชนและคนทำงานที่มีประสบการณ์ และหาแนวทางเพื่อใช้การท่องเที่ยวเป็นเครื่องมือในการพัฒนา เพื่อรักษาทรัพยากรทางวัฒนธรรมและธรรมชาติอย่างยั่งยืน และสร้างความสุขให้กับเจ้าของบ้านและแขกผู้มาเยือน
ความน่าเชื่อถือและสามารถนำไปอ้างอิงหรือขยายผลต่อไปในอนาคตเป็นเรื่องที่สำคัญ ดังนั้น สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ได้ให้ทุนอุดหนุนในการวิจัยเพื่อยกระดับ CBT สู่ความเป็นวิชาการ โดยมีทีมวิจัยที่มาจากนักวิจัยที่ทำงานเรื่องการวิจัยเพื่อท้องถิ่น ประเด็นการท่องเที่ยวโดยชุมชนและผู้เชี่ยวชาญด้านการท่องเที่ยวที่เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดยมีการจัดเวทีคัดเลือกชุมชนต้นแบบ และลงพื้นที่เพื่อจัดทำกรณีศึกษา
ในเวที CBT Forum นอกจากจะเป็นการนำเสนอกรณีศึกษาและบทเรียนเรื่อง CBT ในประเทศไทยแล้ว ยังมีกรณีศึกษาจากประเทศเพื่อนบ้านในเอเชียอีก 5 ประเทศ ได้แก่ ลาว กัมพูชา อินโดนีเซีย เนปาล และศรีลังกา ร่วมเสนอกรณีศึกษาด้วย
วัตถุประสงค์ของโครงการ
- เพื่อยกระดับแนวคิด กระบวนการ และผลกระทบของการท่องเที่ยวโดยชุมชนต่อการพัฒนาสังคมและชุมชนท้องถิ่นสู่ความเป็นวิชาการ
- เพื่อนำเสนอกรณีตัวอย่าง (Best Practice) และรูปแบบ (Model) การจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน ต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการพัฒนาและขยายผลสู่สถาบันการศึกษาทั้งในประเทศและต่างประเทศ
- เพื่อสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ระหว่างชุมชน นักวิชาการ และหน่วยงานต่าง ๆ ที่สนใจและมีบทบาทในการทำงานเรื่องการท่องเที่ยวโดยชุมชน
สรุปรายงานการประชุมสัมมนาทางวิชาการ
"CBT เครื่องมือสำหรับการพัฒนาที่ยั่งยืน : กรณีศึกษา บทเรียน
และความท้าทายของการพัฒนาการท่องเที่ยวในทศวรรษหน้า"
วันที่ 19 - 20 สิงหาคม 2553 ณ โรงแรมเซ็นจูรี่ พาร์ค กรุงเทพฯ
|
 |
